Windsurfing

W Polsce coraz więcej osób chce jeździć na nartach poza trasami. Nie interesuje ich jazda w dół stoku i znów wyciągiem na górę.

Chcą spróbować tras nieznanych nikomu. Celem takich osób jest też pierwszy zjazd, chcą wiedzieć, że to oni zostawili na danym stoku pierwszy ślad. Przy stokach ogólnodostępnych jest to raczej niemożliwe. Ale nie da się ukryć, że amatorzy aż tak ekstremalnych wrażeń narażeni są na różnego typu niebezpieczeństwa, w tym lawiny. Dlatego dla nich właśnie Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe organizuje kursy lawinowe, jednym słowem szkolenia, które nauczą nas, jak dać sobie radę kiedy na trasie zejdzie lawina, lub co gorsza porwie takiego narciarza, który uparł się jeździć poza trasą.

Szkolenie trwa dwa dni, składa się z teorii, gdzie poznajemy wiadomości o lawinach, w teorii zasady postępowania i tak dalej. Część praktyczna to różnego typu symulacje oraz omówienie niezbędnego sprzętu, jaki musi mieć przy sobie każdy narciarz wybierający się poza trasę. Absolutna podstawa to oczywiście detektor lawinowy. Jest to urządzenie, które emituje sygnał co jedną sekundę i dzięki temu pozwala na odnalezienie zasypanych osób. Każda osoba wybierająca się w góry poza trasę powinna mieć przy sobie taki detektor. Jedną z jego funkcji jest nie tylko nadawanie sygnału, ale i jego odbiór, stąd w razie gdy porwany przez lawinę zostanie jeden z uczestników na przykład jakiejś wycieczki czy zbiorowego zjazdu poza trasami, pozostali muszą swoje urządzenia przestawić na funkcję „odbiór”, co pozwoli odnaleźć zaginioną osobę.

Detektory lawinowe to, jak już powiedzieliśmy, podstawa, nie ma mowy o wyjściu bez nich poza trasę, jest to narażanie siebie i innych. Innych informacji o tym, jak postępować, by nie sprowadzić lawiny, jak sobie radzić, gdy jednak mamy z nią do czynienia, przekazane są na kursie. Taki kurs to nieduży wydatek w porównaniu do zalet. Narciarstwo poza trasami to sport ekstremalny, którego uprawianie łączy się z ryzykiem, można je jednak zmniejszyć przed odpowiednią wiedzę.

Sporty ekstremalne pociągają wiele osób. Jest ich dosyć sporo i trudno zdecydować się na jakiś sport. Pokrótce spróbuje opisać różne sporty ekstremalne, być może ułatwi to komuś wybór. Sporty będą dzielone na główne kategorie i ich rodzaje. Jednym z najstarszych sportów ekstremalnych jest wspinaczka i kilka ich odmian.

Wspinaczka to sport bardzo zręcznościowy i przeznaczony dla ludzi o dobrej kondycji oraz takich, którzy znoszą dobrze trudne warunki. Jest to sport wysokościowy i dobrze jeśli ktoś nie ma lęku wysokości, choć zdarzają się oczywiście przypadki i takie. Wspinaczkę możemy podzielić na różne kategorie, jednak każda z nich ma ten sam cel. Istnieje wspinaczka skalna chyba najbardziej popularna, a także lodowa o bardzo ekstremalnym charakterze. Również wspinaczka wysokogórska jak alpinizm czy himalaizm. Dla zwykłych amatorów tego sportu można polecić taternictwo, jest to wspinaczka amatorska bez dużego ryzyka. Innym sportem ekstremalnym jest narciarstwo. Nie chodzi tutaj o narciarstwo klasyczne zjazdowe, ale narciarstwo ekstremalne w trudnych warunkach.

Narciarstwo to dzielimy na freestyle uprawiane niemal wszędzie tam, gdzie nie odważy się zjechać normalny narciarz, połączone z akrobacjami. Również narciarstwo wysokogórskie, uprawiane bardzo często w alpach nazywane skialpinizm. Ostatnia kategorią w tej dyscyplinie są zjazdy ekstremalne. Podobnym sportem do narciarstwa ekstremalnego jest snowboard ekstremalny. Również i on dzieli się na podobne dyscypliny co narciarstwo.

Rozróżniamy tutaj akrobacje i skoki, zjazdy, style free oraz próby prędkości, to nic innego jak rozwinięcie największej prędkości. To waśnie ta dyscyplina daje najwięcej adrenaliny i pociąga za sobą wielu młodych ludzi. To są tylko nieliczne sporty ekstremalne, następnym razem opiszemy inne sporty ekstremalne, które dotyczą wody, a przede wszystkim windsurfing dla tych którzy lubią ekstremum w bezpiecznym otoczeniu jakim jest woda i windsurfing.